دریافت اطلاعات ...
 
اداره کل دیپلماسی عمومی و اطلاع رسانی سازمان انرژی اتمی ایران
یکشنبه ۵ بهمن ۱۳۹۹

فرانسه براي عدم دستيابي ايران به سلاح هسته اي تلاش مي كند
 
شعارسال: پس از نشست روز دوشنبه وزراي خارجه آلمان، فرانسه و انگليس، «ژان ايو لودريان» وزير خارجه فرانسه در اظهارنظري قابل تامل ادعا كرده كه پاريس «تلاش دارد مانع از دستيابي ايران به سلاح هسته اي شود.» او همچنين گفته كه «فرانسه به تلاش ها براي امنيت و ثبات در منطقه ادامه خواهد داد.» اين اظهارات ...
شعارسال: پس از نشست روز دوشنبه وزراي خارجه آلمان، فرانسه و انگليس، «ژان ايو لودريان» وزير خارجه فرانسه در اظهارنظري قابل تامل ادعا كرده كه پاريس «تلاش دارد مانع از دستيابي ايران به سلاح هسته اي شود.» او همچنين گفته كه «فرانسه به تلاش ها براي امنيت و ثبات در منطقه ادامه خواهد داد.» اين اظهارات وزير خارجه فرانسه بي ارتباط با نتايج انتخابات رياست جمهوري آمريكا و همچنين گزارش آژانس بين المللي انرژي اتمي درباره 12 برابر شدن ذخاير اورانيوم غني شده ايران نيست. اروپا قصد دارد در دوره جديد، همكاري نزديك تري را با آمريكا براي بازگشت ايران به تعهدات برجامي و همچنين توسعه اين توافق به حوزه هاي غيرهسته اي همچون منطقه اي و موشكي داشته باشد. همچون دوره دونالد ترامپ، فرانسه تلاش مي كند نقش خود در معادلات منطقه اي را پررنگ تر كند و بر همين اساس نيز مقامات فرانسوي همچون مكرون، رئيس جمهور فرانسه و وزير امور خارجه اين كشور، گاهي مواضعي مي گيرند كه بزرگ تر از توان و اندازه پاريس است. فرانسوي ها در شرايطي از تلاش براي عدم دستيابي ايران به سلاح هسته اي مي گويند كه پاريس يكي از اصلي ترين كشورهاي توسعه دهنده تسليحات هسته اي در كشورهاي مختلف بوده است. فرانسوي ها پس از دستيابي به تسليحات اتمي، تلاش كردند از اين فناوري براي درآمدزايي استفاده كنند. آنان در ازاي مبالغي قابل توجه به پاكستان، هند، رژيم صهيونيستي و حتي عراق براي دستيابي به سلاح هسته اي كمك كرده اند. پاريس البته در قالب برنامه صلح آميز به اين كشورها كمك كرده اما در خلال اين همكاري به دستيابي كشورها به سلاح هسته اي نقش آفرين بوده است. در ادمه اين گزارش به بررسي نقش فرانسه در گسترش و اشاعه تسليحات هسته اي در آسيا پرداخته شده است.

فروش بمب اتم به عراق

پس از سلسله شكست هاي تحقيرآميز اعراب در برابر رژيم صهيونيستي، عراق با هدف دستيابي به تسليحات هسته اي، يك پروژه هسته اي را آغاز كرد. اين پروژه براي بسياري از كشورهاي عربي همچون عربستان سعودي، ارزشمند تلقي مي شد چراكه آنها مي توانستند با خريد تسليحات هسته اي، بازدارندگي خود در برابر تل آويو را تثبيت كنند. عراق با توجه به اينكه فاقد توان علمي در زمينه تاسيسات هسته اي بود، در سال هاي پاياني دهه 70 با فرانسه قرارداد ساخت يك نيروگاه 70 مگاواتي را كه تمام هزينه هاي 260 ميليون دلاري آن توسط عربستان تامين مي شد، منعقد كرد. نخستين و تنها رآكتور اتمي عراق با نام اوسيراك (خداي مرگ در مصر باستان) معروف به تموز در زمان حكومت صدام در 18 كيلومتري جنوب شرقي بغداد ساخته شد. عراق از ايتاليا و برزيل اورانيوم غني شده و اورانيوم تري اكسيد جهت سوخت نيروگاه را خريد تا در سپتامبر 1980 عراق و فرانسه اعلام كردند آن ميزان از اورانيوم كه براي ساخت يك بمب اتمي كافي باشد به عراق فروخته شده است. سال ها بعد سرلشكر عراقي وفيق سامرايي در كتاب «ويراني دروازه هاي شرقي» به نقل از فرستاده حكومت فرانسه در زمان رياست جمهوري والري ژيسكاردستن نوشت: «فرانسه به صورت جدي زمينه هاي اعطاي يك بمب اتمي به عراق را بررسي مي كند. مي توان براي مجبور كردن ايران به متوقف كردن جنگ، اين بمب را به هدف مشخصي پرتاب كرد.» در اواخر سپتامبر 1980 ايران نيروگاه هسته اي عراق را بمباران كرد و باعث خروج فرانسوي ها از اين تاسيسات شد. يك سال بعد هم رژيم صهيونيستي به تاسيسات هسته اي عراق حمله و آن را به طور كامل نابود كرد. فرانسوي ها اما دست بردار نبودند. آنها در ميانه جنگ ايران و عراق، به طرف عراقي پيشنهاد شليك بمب اتم به ايران را نيز دادند. براساس سند شماره 53/4/2099/د مورخ 20. 4. 1987 (31 فروردين 66) كه در دفتر وزارت دفاع رژيم بعث به ثبت رسيده است، عدنان خيرالله طي نامه اي خطاب به دفتر رياست جمهوري وقت عراق مشروح گزارش ديدار خود را با «فيليپ روندو» مشاور نخست وزير فرانسه كه به عراق سفر كرده بود، اعلام مي كند. به نوشته خيرالله، روندو در اين ديدار از عدم دقت كافي موشك هاي زمين به زمين عراق انتقاد كرده و صراحتا اظهار مي دارد: «ما در فرانسه امكان دستيابي شما به سلاح هسته اي در فرم بسيار كوچك را مورد بحث و بررسي قرار داده ايم» و بعد با تأكيد بر ضرورت حفظ اين اسرار يادآور مي شود: «اين مساله براي اعمال و تحميل شرط هاي عراق بر ايران لازم و مؤثر خواهد بود هرچند اين سلاح كوچك باشد.»

رژيم صهيونيستي

اگر چه در كمك به عراق براي دستيابي به سلاح هسته اي، فرانسوي ها كمي دست به عصا قدم برمي داشتند اما در انتقال فناوري هسته اي به رژيم صهيونيستي آنها محدوديتي نداشتند و بر همين اساس نيز در سال 1956 «گي موله» رئيس شوراي فرانسه (رئيس حزب سوسياليست پيش از فرانسوا اولاند) انتقال فناوري هسته اي را از فرانسه به رژيم صهيونيستي ترتيب داد. او در جريان اين كار، اتاقي را در «هتل دو ماتيگنون» براي شيمون پرز اختصاص داد تا از آنجا بر پروژه نظارت داشته باشد. فرانسه نيروگاه هسته اي را در «ديمونا» در صحراي «نگب» تاسيس كرد و شيمون پرز رياست آن را برعهده گرفت. همچنين رژيم صهيونيستي در آزمايش هاي هسته اي فرانسه در صحراي الجزاير شركت كرد. گي موله كه از حاميان استعمارگري بود، در مبارزه اش عليه جبهه آزادي بخش ملي الجزاير و جنگ عليه مصر (بحران كانال سوئز) به رژيم صهيونيستي تكيه كرد. به گزارش مشرق، زماني كه رژيم صهيونيستي در سال 1967 به همسايگان عربي خود يعني مصر، اردن و سوريه حمله كرد، دوگل روابطش را با رژيم صهيونيستي قطع كرد. چند روز بعد، آمريكا موافقتنامه محرمانه با اسرائيل امضا كرد مبني بر اينكه اين كشور مي تواند به بمب اتم دسترسي داشته باشد مشروط بر اينكه آن را علني نكند و از هر گونه آزمايش بيشتر خودداري كند. رژيم صهيونيستي در ابتدا تحقيقات خود را با كمك انگليس ادامه داد. انگليس مواد قابل احتراق و آماده استفاده را براي رژيم صهيونيستي تامين كرد. سپس از سال 1975، با كمك آفريقاي جنوبي از انفجارهاي هسته اي آفريقاي جنوبي مخصوصا در سال 1979 در اقيانوس هند بهره (تحقيقاتي) برد، بدون اينكه اين اقدام، نقض توافقش با واشنگتن تلقي شود. گفته مي شود رژيم صهيونيستي درحال حاضر بين 80 تا 400 كلاهك هسته اي و تعداد زيادي بمب نوتروني دارد. درواقع، به دليل شرايط مكاني، استفاده از سلاح هاي هسته اي استراتژيك در نزديكي رژيم صهيونيستي غيرممكن است. بنابراين، اسرائيل در بمب هاي نوتروني تخصص دارد كه دامنه فعاليت شان محدودتر است. در 6 دسامبر سال 2006، «رابرت گيتس» وزير دفاع آمريكا در يكي از جلسات سنا اعتراف كرد رژيم صهيونيستي داراي بمب اتم است. چند روز بعد، «ايهود اولمرت» نخست وزير وقت رژيم صهيونيستي هم در مصاحبه اي با كانال ان24 آلمان اين مساله را تاييد كرد.

پاكستان

از سال 1974، زماني كه هند اولين بمب اتمي خود با نام «بوداي خندان» را آزمايش كرد، پاكستان با نقض بسياري از قوانين بين المللي به دنبال دستيابي به مواد ساخت سلاح هسته اي رفت. هندي ها اين آزمايش را 3 سال بعد از جنگ با پاكستان انجام دادند و همين اقدام، يك تهديد بزرگ عليه امنيت ملي پاكستان تلقي مي شد. پاكستان با يك شركت فرانسوي، قرارداد ساخت يك كارخانه استخراج پلوتونيوم كه از آن در ساخت سلاح هسته اي استفاده مي شود، امضا كرد. چند سال بعد يعني در سال 1987 به دليل ترس از برنامه تسليحاتي پاكستان، دولت آمريكا به فرانسه فشار آورد تا اجراي قرارداد را متوقف كند. اسلام آباد و هند در آن زمان، از امضاي توافقنامه بين المللي منع گسترش سلاح هاي هسته اي (NPT) خودداري كردند تا تلويحا نشان دهند دستيابي به سلاح هسته اي تا چه اندازه برايشان مهم است. از سال 1980، زماني كه آلمان غربي با ساخت نيروگاه هسته اي در آرژانتين موافقت كرد، تمام كشورهاي غربي داراي فناوري هسته اي، از جمله فرانسه و ايالات متحده، به صورت غيررسمي فروش پروژه هاي هسته اي بزرگ به كشورهاي جهان سوم كه اين معاهده را امضا نكرده اند تحريم كردند اما يك دهه بعد، در دسامبر 1990، فرانسه با زير پا گذاشتن اصل منع گسترش سلاح هاي هسته اي در جهان سوم، قرارداد فروش نيروگاه هسته اي به پاكستان را تصويب كرد. در آن زمان گفته مي شد دانشمندان پاكستاني در مركز تحقيقات هسته اي خود در نزديكي اسلام آباد، يك كارخانه غني سازي اورانيوم ساخته اند كه قادر به جداسازي ايزوتوپ موجود در اورانيوم طبيعي و متمركز كردن آن در مواد ساخت سلاح هسته اي است. آنها همچنين متهم بودند كه از راكتور كوچك ديگري كه توسط ايالات متحده تهيه شده براي توليد تريتيوم، ماده ديگري كه در سلاح هاي هسته اي استفاده مي شود، استفاده كرده اند. كمتر از يك دهه بعد يعني در سال 1998، پاكستان و هند دست به يك سلسله آزمايشات هسته اي زدند. هند 6 بمب هسته اي را در بازه زماني سه روزه آزمايش كرد و سه هفته بعد پاكستان نيز پنج بمب هسته اي را ظرف يك روز و بمب ششم را سه روز بعد آزمايش كرد. پاكستاني ها جدا از دانشمند هسته اي شان عبدالقدير خان، بيشترين بهره را از كمك هاي فرانسه براي دستيابي به سلاح هسته اي بردند.

هندوستان

درباره نقش فرانسه در توسعه فناوري تسليحات هسته اي هند، اطلاعات چنداني منتشر نشده است اما مي توان از اقدامات و اظهارات مقامات فرانسوي دريافت كه آنان بي تاثير در اين زمينه نبوده اند. به عنوان نمونه پس از آزمايش نخستين بمب هسته اي هند در سال 1974، فرانسه تلگراف تبريكي به هند فرستاد اما بعدا آن را پس گرفت. يا در زماني كه ايالات متحده از توافق براي تأمين سوخت هسته اي نيروگاه تاراپور با استناد به محدوديت هاي قانوني داخلي در سال 1984 سخن گفت، اين فرانسه بود كه اين نقش را بر عهده گرفت. در ژانويه 1998، ژاك شيراك، رئيس جمهور فرانسه، حذف هند از نظم هسته اي جهاني را ناهنجاري توصيف كرد. پس از آزمايش هاي هسته اي در ماه مه 1998، زماني كه هند خود را يك كشور داراي سلاح هسته اي اعلام كرد، فرانسه اولين قدرت بزرگي بود كه از هند حمايت كرد و مذاكرات خود را با هند آغاز كرد. هند پس از انجام آزمايش اتمي خود در 1974با منع تجارت هسته اي روبه رو شده بود ولي در سال 2008 فرانسه نخستين كشور داراي مواد و تكنولوژي هسته اي بود كه پس از لغو ممنوعيت تجارت هسته اي، يك توافقنامه همكاري هاي هسته اي با هند امضا كرده و اجازه صدور تكنولوژي هسته اي براي مصارف غيرنظامي را به هند داد.

مروج بمب اتم، مخالف بمب اتم

با وجود نقش فرانسه در توسعه تسليحات هسته اي در آسيا، اين كشور تلاش مي كند تا نقش پليس جهاني را ايفا كند. فرانسوي ها اخيرا نگراني خود را از توسعه تسليحات هسته اي در اروپا ابراز داشته اند اما آنها نيز از توسعه اين تسليحات دست نكشيده اند. بهمن سال گذشته امانوئل مكرون رئيس جمهور فرانسه اعلام كرد اين كشور زرادخانه اتمي اش را به كمتر از 300 كلاهك كاهش داده است و بر همين اساس از كشورهاي اروپايي خواست مروج يك طرح بين المللي در زمينه كنترل تسليحات باشند. او معتقد بود اروپايي ها بايد دريابند كه در نبود يك چارچوب قانوني، ممكن است خيلي سريع با رقابت جديدي در زمينه تسليحات متعارف و حتي سلاح هسته اي در خاك خود رو به رو شوند. مكرون كاهش كلاهك هاي هسته اي در فرانسه را راهي براي مشروعيت بخشيدن به تقاضاي اين كشور از ديگر قدرت هاي هسته اي براي خلع سلاح جهاني دانست. چند ماه در خرداد 99 پس از اين تصميم، مقام هاي اليزه از اجراي يك آزمايش موشك هسته اي از يك زيردريايي هسته اي در سواحل «فينيستر» خبر دادند.

شعارسال، با اندكي تلخيص و اضافات برگرفته از روزنامه فرهيختگان، تاريخ انتشار: 6 آذر 1399 ، كدخبر: -، http://farhikhtegandaily.com
منبع خبر:
شعار سال
   تاریخ: ۰۳:۴۱ - ۰۷/۰۹/۱۳۹۹   بازدید: ۲۶